Inwazja polarnych niedźwiedzi w Rosji. Są głodne. Inwazja polarnych niedźwiedzi w Rosji. Są głodne. Osiedle Biełuszja Guba regionie Archangielska nagle stała się miejscem wydarzeń rodem z katastroficznego filmu. Ludzie zabarykadowali się w domach, a na ulicach pojawili się żołnierze. Wszystko za sprawą wygłodzonych zwierząt. B Przyjeżdżają tu ludzie, którzy chcą przemyśleć swoje życie i spojrzeć na nie z innej perspektywy - opowiada Bartosz Matuszczak. O romantyzmie polarnym, doborze członków wyprawy i skazaniu na niezrozumienie miłośników wypraw polarnych rozmawiamy w nagraniu audycji. Żywią się też ssakami, gryzoniami, ptakami, ptasimi jajami, owocami, nasionami, grzybami, dżdżownicami, ślimakami, a w przypadku braku innego pożywienia także trawą. Opis niedźwiedzia klasa 3 . Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos) to chroniony ssak z rodziny niedźwiedzi. Ma masywną budowę ciała, krótką i grubą szyję, małą Do najbliższych obchodów Międzynarodowego Dnia Niedźwiedzia Polarnego zostało 100 dni, czyli 3 miesiące i 8 dni. W 2024 roku Międzynarodowy Dzień Niedźwiedzia Polarnego przypada na 27 lutego (wtorek). Dzień Niedźwiedzia Polarnego obchodzony jest 27 lutego - w tym dniu organizowane są przez Polar Bears International i Arctic Pięć pingwinów Mikołaja Golachowskiego. Zależnie od uznania systematyków na świecie żyje od 17 do 19 gatunków pingwinów. Największe z nich, pingwiny cesarskie, osiągają wzrost do 130 cm, podczas gdy najmniejsze, pingwiny małe, są o metr od nich niższe. Wszystkie żyją wyłącznie na półkuli południowej, żaden nie umie 17. Stojąc pionowo niedźwiedzie polarne mogą osiągać wysokość do 3,35 m. 18. Niedźwiedzie polarne przegrzewają się przy temperaturach przekraczających 10 °C. 19. Obserwując niedźwiedzie na fotografiach zrobionych w podczerwieni możemy zobaczyć tylko pysk i oddech tych zwierząt. Pozostała część ciała jest niewidoczna. Niedźwiedzie polarne radzą sobie nawet kiedy nie ma fok. Ptaki, renifery, a nawet martwe wieloryby - kiedy brakuje fok, niedźwiedzie polarne zjadają to, co uda im się dopaść. Ich próby przeżycia w zmieniających się warunkach Arktyki potwierdzają polskie obserwacje na Spitsbergenie. Świadkami nietypowych zachowań niedźwiedzi byli Całkowita populacja niedźwiedzi polarnych podzielona jest na 19 jednostek lub subpopulacji. Sześćdziesiąt procent subpopulacji znajduje się w Kanadzie. Gdzie jest siedlisko niedźwiedzi polarnych? Niedźwiedzie polarne żyją w Alaska, Kanada, Rosja, Grenlandia i niektóre wyspy północne należące do Norwegii, takich jak Svalbard Nie wiadomo ile niedźwiedzi polarnych żyje na Grenlandii, ale trzy populacje w Zachodniej Grenlandii szacuje się na 2500 niedźwiedzi. Populacja wschodniogrenlandzka jest nieznana. Chociaż na świecie pozostało obecnie od 20 000 do 25 000 niedźwiedzi polarnych, te ikoniczne zwierzęta stoją w obliczu niepewnej przyszłości. Chociaż pingwiny mają skrzydła, w ogóle nie potrafią latać. Ich skrzydła są spłaszczone i zwężane, wyglądają i funkcjonują bardziej jak płetwy delfinów niż skrzydła ptaków. Pingwiny są wydajnymi nurkami i pływakami, zbudowanymi jak torpedy, ze skrzydłami przeznaczonymi do napędzania ich ciał przez wodę, a nie powietrze. RD2qapR. Niedźwiedzie ciekawostki Niedźwiedzia wiedza, czyli czy przyszłoby wam do głowy, że... - Niedźwiedzie wyewoluowały z rodziny psowatych! Chociaż trudno w to uwierzyć, to właśnie rodzina naszych sympatycznych Azorków uważana jest za praprzodków pandy wielkiej, czy potężnego niedźwiedzia polarnego... Oczywiście pierwsze gatunki z rodziny psowatych znacznie różniły się od tych dzisiejszych! - Niedźwiedź polarny, ze względu na to, iż znaczną część życia spędza na krach, zaliczany jest przez niektórych badaczy do ssaków morskich, obok takich gatunków, jak np. foki, czy delfiny! - Najbardziej rozwiniętym zmysłem u wszystkich niedźwiedzi jest węch. - Mimo, iż niedźwiedzie przynależą do drapieżników, ich dieta nie odbiega znacznie od... wegetariańskiej! Większość niedźwiedzi jest wszystkożerna, jednak w ich diecie przeważa pokarm pochodzenia roślinnego. Wyjątkiem jest tutaj niedźwiedź polarny, który żywi się niemal wyłącznie mięsem. - Panda wielka przez długi czas zaliczana była do rodziny szopowatych, jako odległa ,,kuzynka” pandy małej, jednak szczegółowe badania genetyczne wykluczyły to pokrewieństwo, potwierdziły natomiast tezę o związku z rodziną niedźwiedziowatych. - Mimo, iż niedźwiedź malajski zagrożony jest wyginięciem, wciąż urządzane są zawody sportowe (oczywiście nielegalne!) polegające na strzelaniu do tych zwierząt! - Niedźwiedź brunatny najliczniej występuje na terenie Rumunii, gdzie żyje ok. 5500 osobników tego gatunku. - Na przełomie XVI i XVII wieku w Europie istniały specjalne szkoły wyspecjalizowane w tresowaniu niedźwiedzi brunatnych tak, by zapewniały rozrywkę ludziom, np. w czasie festynów. Jedna z bardziej znanych, prowadzona przez Cyganów, nosiła żartobliwą nazwę Akademii Smorgońskiej. Stosowane tam metody nie były humanitarne, ocierały się niekiedy o okrucieństwo. - Zielonkawa barwa futra niedźwiedzi polarnych żyjących w niewoli bierze się stąd, że sierść zwierzęcia stanowi idealne miejsce rozwoju dla... glonów. Na wolności, w naturalnym środowisku niedźwiedzia polarnego jest zbyt zimno, dlatego futro tych zwierząt jest niemal śnieżnobiałe. - Futro niedźwiedzia polarnego nie jest białe, tylko przezroczyste. Tworzą je tysiące włosów wypełnionych powietrzem, które chronią go przed zimnem. Światło odbija się od futra, dając wrażenie, że jest białe. Skóra niedźwiedzia polarnego jest czarna, dzięki czemu pochłania promienie słoneczne, które ogrzewają jego ciało. - Koncern Coca-Cola wykorzystuje wizerunek niedźwiedzia polarnego ukazując go wraz ze stadem pingwinów, mimo iż zwierzęta te żyją na przeciwległych półkulach! - Mimo potężnych rozmiarów, niedźwiedź polarny jest zwierzęciem niezwykle wrażliwym. Łatwo zapada na choroby skórne i pasożytnicze. Często zaraża się od zjadanych przez siebie fok. Niedźwiedzie polarne są także wrażliwe na zanieczyszczenie środowiska, które powoduje u nich zaburzenia hormonalne, niszczy także system odpornościowy i zwiększa śmiertelność, zarówno u młodych, jak i u dorosłych osobników tego gatunku. - Niedawno w Kambodży odkryto osobniki z gatunku niedźwiedzia himalajskiego o biało-czarnym kolorze futra. Był to ewenement, ponieważ zdecydowana większość przedstawicieli tego gatunku posiada futro czarne, ewentualnie brązowe. - Lisy polarne podążają za niedźwiedziami polarnymi, licząc na resztki posiłku pozostawione przez te wielkie ssaki. - Naukowcy porównali DNA pochodzące rzekomo od yeti z bazą danych genomów różnych zwierząt. Z badań wynikło, że yeti to potomek dawnych niedźwiedzi polarnych. - Wiele gatunków niedźwiedzi wspina się na drzewa, by tam spać lub wygrzewać się w słońcu. Najlepszymi wspinaczami są niedźwiedzie malajskie, które wdrapują się często na wysokość 7 metrów. Pingwiny to ptaki najliczniej występujące wokół Antarktydy i jej sąsiednich wysp, a także u wybrzeży Ameryki południowej. Ogółem wszystkie 17 gatunków tych ptaków występuje na półkuli południowej (poza pingwinem równikowym). Jako, że w Polsce pingwiny nie występują warto przybliżyć kilka ciekawostek na ich temat. Gotowi? Czas start! #1 Jakie rozmiary osiągają Pingwiny? Pingwiny to zwierzęta, które osiągają różne rozmiary. Największe z nich to Pingwiny cesarskie, które mierzą 120 cm i ważą około 40 kilogramów. Najmniejszym przedstawicielem gatunku jest z kolei Pingwin mały – przedstawiciele tego gatunku mają tylko 40 centymetrów wzrostu i ważą około 1,5 kg. Co ciekawe na ziemi w przeszłości żyły jeszcze większe pingwiny – mierzyły blisko 150 centymetrów. Ich szkielety zostały odkryte w Peru przez paleontologów, a nazwa tego gatunku pingwina to: Icadyptes salasi. #2 Jak Pingwiny znoszą zimno? Kiedy warunki atmosferyczne nie są sprzyjające, np. pada śnieg, lub jest bardzo zimno to pingwiny ustawiają się jeden obok drugiego i obracają się plecami do wiatru. Potrafią w takiej pozycji spędzić nawet kilka godzin bez spożywania pokarmu. Czasami (aby każdy był ogrzany po równo) wymieniają się miejscami – te które były po zewnętrznej stronie wchodzą do środka, a te które były w środku idą na zewnątrz. Ponadto przed utratą ciepła chroni je gruba warstwa tłuszczu znajdującą się pod skórą i duża liczba piór, które ułożone są dachówkowato, blisko siebie. #3 Co jedzą pingwiny? Menu pingwinów składa się głównie z ryb, skorupiaków i głowonogów. Ponadto spożywają one… kamienie, po to by lepiej zmielić dostarczony pokarm (nie posiadają zębów), ale również po to aby przez zwiększenie swojej masy mogły głębiej zanurkować. Dla ułatwienia język pingwinów posiada na swej powierzchni miękkie kolce, które umożliwiają lepsze trzymanie schwytanego pokarmu. Podczas jednego nurkowania dorosły pingwin może złapać nawet 30 ryb! Co ciekawe odchody pingwinów mogą przybierać różne kolory – od białego, przez różowy, aż do ciemnoczerwonego. Biały kolor oznacza, że pingwin odżywiał się głównie rybami, odcienie od różu po czerwień wskazują, że zwierzę żywiło się krylem (gatunek skorupiaka). Pingwin białooki karmiący młode (Fot. Jerzy Strzelecki – Own work, CC BY Link) #4 W grupie siła Pingwiny to bardzo społeczne osobniki – najlepiej czują się w grupie, dlatego też razem spożywają posiłki, wspólnie spędzają czas i bawią się na swój własny sposób. Największe grupy pingwinów potrafią liczyć nawet 1,5 miliona osobników i znajdują się na wyspie Zawadowskiego. Zanotowano również przypadki samobójstw wśród osobników tego gatunku. Polega to na tym, że pingwin oddala się od stada i udaje się w stronę oceanu. Dokładana przyczyna takiego zachowania nie została dotąd poznana ale prawdopodobnie ma to związek z odrzuceniem przez stado. fot. #5 Czy kolor ma znaczenie? Biało-czarne ubarwienie pingwina nie jest przypadkowe. Otóż kolor czarny na grzbiecie pozwala im na lepszy kamuflaż w toni wodnej. Jednak od każdej reguły są wyjątki – jeden na pięćdziesiąt tysięcy pingwinów rodzi się z ubarwieniem brązowym. Pingwin o brązowym ubarwieniu, nie tylko gorzej się i jest łatwiejszym kąskiem dla czyhających drapieżników, lecz również jest (zazwyczaj) singlem i ma problem ze znalezieniem partnera. #6 Nie samym łowieniem pingwin żyje W wolnym czasie pingwiny bardzo chętnie oddają się wspólnej zabawie. Jest nią zazwyczaj ślizganie się na brzuchu po lodzie przypominające saneczkarstwo. Nie dość, że wyglądają wtedy na bardzo zadowolone, to również jest to sposób na szybsze pokonanie długiego dystansu. Ponadto pingwiny uwielbiają łaskotki i reagują na nie dźwiękiem zbliżonym do śmiechu. #7 Jak radzą sobie w słonej wodzie? Pingwiny to zwierzęta, które 75 % swojego życia spędzają w wodzie. Jak sobie radzą ze słoną wodą? Otóż pod oczami posiadają specjalny gruczoł nadczołowy, który przefiltrowuje słoną wodę, a produkty uboczne wydzielają poprzez kichanie lub poprzez dziób. #8 Co z jajem? Jako, że pingwiny, tak jak i inne ptaki wykluwają się z jaja, to trzeba to jajo wysiedzieć. U niektórych gatunków pingwinów to samiec wysiaduje jajo, a samica udaje się na kilkutygodniowe polowanie na pożywienie (pokonuje w tym czasie nawet 130 km). Najlepsze predyspozycje do wysiadywania jaj mają grubsze samce, które mają więcej tłuszczu i dzięki temu mogą przetrwać te kilka tygodni bez pożywienia (samiec pingwina cesarskiego bez pożywienia jest wstanie spędzić nawet 115 dni). Ponadto to samiec pingwina w swoim gardle wytwarza mleko, którym następnie karmi pisklę. Następnie po wykluciu się osobnika z jaja oboje z rodziców sprawują opiekę nad nim do momentu, w którym będzie on gotowy na samodzielne życie i polowanie (około 2 miesiące). W przypadku śmierci pisklęcia Pingwina cesarskiego jest on w stanie z rozpaczy porwać z gniazda innego, nie spokrewnionego, małego pisklaka. #9 Zmiana garderoby Pingwiny raz w roku tracą swoje pióra. Aby mogły one odrosnąć na nowo potrzeba kilku tygodni. W tym czasie pingwiny pozostają na lądzie. Ponadto zwierzęta te mają najwięcej piór ze wszystkich ptaków – na cm2 przypada około 12 piór. #10 W Nowej Zelandii pingwiny mają „swój” znak drogowy I wcale nie jest to żart. Takie znaki można spotkać w rejonie Otago na Wyspie Południowej Nowej Zelandii. Występują tu maleńkie Pingwiny niebieskie (zwane też Pingwinami małymi), które bardzo ciężko zauważyć, zwłaszcza po zmroku – długość ciała dorosłych osobników nie przekracza 40 cm. Kolonia Niebieskich Pingwinów znajduje się wzdłuż linii brzegowej i nie jest niczym niezwykłym, że te ptaki chodzą w głąb lądu (zazwyczaj nocą). #11 Ptak – nielot Pomimo tego, że Pingwiny zaliczane są do ptaków, to zwierzęta te nie potrafią latać. Umiejętność ta została przez nie porzucona miliony lat temu, jednak zostało im to wynagrodzone i to właśnie Pingwiny najlepiej ze wszystkich ptaków odnajdują się w wodzie – są wybornymi pływakami i bardzo głęboko nurkują. Dla przykładu Pingwin cesarski potrafi nurkować na głębokość sięgającą ponad pół kilometra i pływa z prędkością 60 km/h! #12 Słuch Mimo braku widocznych uszu pingwiny mogą pochwalić się bardzo czułym zmysłem słuchu. Potrafią one odszukać innego osobnika za pomocą dźwięków wśród skupiska utworzonego nawet z setek pingwinów. #13 Powrót na stare śmieci Pingwiny potrafią nawet po kilkunastu latach powrócić do gniazda, w którym się wykluły. Ich wierność nie dotyczy tylko miejsca urodzenia – są również bardzo wierne swoim partnerom. Argentyńscy badacze przeprowadzili badania nad Pingwinem maggelańskim, który to przez 16 lat potrafił wracać do partnera, z którym się rozmnażał nawet wtedy gdy ich rozłąka trwała bardzo długo. Pingwiny to monogamiści – całe życie są wierne jednemu parterowi. #14 Wzrok Pingwiny to zwierzęta, które doskonale przystosowały się do widzenia pod wodą. Można by powiedzieć, że lepiej widzą w wodzie niż na lądzie (tutaj stają się krótkowzroczne), co pomaga im uciec przed drapieżnikami czyhającymi na nie pod wodą i zdobyć większą ilość pożywienia. Oczy pingwina są większe niż jego mózg, a w ciemności widzą jeszcze lepiej i bardziej ostro. #15 Jak długo żyją pingwiny? To zależy, czy występują na obszarze z większą, czy z mniejszą liczbą drapieżników polujących na nie. Mogą stać się ofiarą orki, lwa morskiego lub lamparta morskiego. Pingwiny małe żyją średnio 6 lat, podczas gdy Pingwiny cesarskie nawet 20! Jednak najstarszym pingwinem był ten żyjący w japońskim ogrodzie zoologicznym – miał 39 lat i 9 miesięcy. #16 Prawidłowa postawa Pingwiny to jedyni przedstawiciele wśród ptaków, którzy zachowują naturalnie spionizowaną postawę. Na tle innych wyróżnia je również to, że mają tylko 3 place u stopy połączone ze sobą błoną pławną i dodatkowo skrzydła, które służą im jako wiosła. #17 Pingwin równikowy Jest to jedyny pingwin występujący na półkuli północnej, a dokładniej na wyspach Galapagos. Poluje on w stadach często w parze z kormoranem nielotem i znajduje się pod ochroną. Pingwin równikowy ma średnio 40-45 cm długości i kg wagi. Ciekawostką jest również fakt, że Pingwiny równikowe polują stadami, często wraz z kormoranami nielotnymi (gatunek ptaka). #18 Maskotka Nils Olav to pingwin, który stał się maskotką norweskiej armii. Na co dzień przebywał w zoo w Edynburgu, gdzie przez norweską straż królewską został w 1972 roku wybrany ich maskotką. Otrzymał początkowo tytuł visekorporal, 10 lat później dostał awans na kaprala, a w 1987 roku stał się sierżantem. Zmarł zaraz po tym jak norweska armia wybrała innego, nowego pingwina na jego miejsce… #19 Pingwin pod ochroną Wszystkie pingwiny objęte zostały ochroną i wpisane zostały do Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych. Według Bena Lascellesa w ostatnich latach populacja pingwinów obniżyła się o 80%. Dzieję się tak za sprawą zmian klimatycznych, zanieczyszczeń środowiska, wprowadzaniu gatunków inwazyjnych, a także z powodu coraz większego zainteresowania pingwinami przez turystów. #20 kartka z kalendarza Pewnie nie wszyscy wiedzą, że pingwiny również mają swoje święto. 20 stycznia obchodzony jest Światowy Dzień Wiedzy o Pingwinach. Dodatkowo na świecie obchodzony jest również Światowy Dzień Pingwina, który to przypada na 25 kwietnia. Ta data nie jest przypadkowa – naukowcy zaobserwowali, że przez 7 lat z rzędu pingwiny Adeli właśnie 25 kwietnia wracały z morza do swoich terenów lęgowych na lądzie. #21. Dlaczego pingwiny chodzą slalomem? Pingwiny śmiało można nazwać mistrzami slalomu, ale czy zastanawialiście się kiedyś dlaczego poruszają się w ten sposób? To efekt siły Coriolisa, związanej z ruchem obrotowym Ziemi. Oddajmy jednak głos ekspertce, Annie Węgrzynowicz z warszawskiego ZOO, która wyjaśniła ten fakt na łamach Polskiego Radia: Tor chodu pingwinów przypomina slalom. W związku z ruchem obrotowym Ziemi występuje efekt Coriolisa i zmienia się trochę tor poruszania się ciał, które znajdują się na biegunach. Na Biegunie Południowym jest odchylenie w lewym kierunku, a na Północnym – w prawą stronę. Tymczasem, skoro siła Coriolisa dotyczy całej kuli ziemskiej, dlaczego ludzie nie chodzą zygzakiem? – Nie odczuwamy efektów siły Coriolisa, bo jak się okazuje, na biegunach siła ta działa półtora raza silniej niż w Europie – dodała dziennikarka Ola Jasińska. – Na ciała znajdujące się na równiku siła Coriolisa nie działa zaś w ogóle. #22. Pingwin Albinos w gdańskim zoo! W marcu 2019 roku na świat w gdańskim zoo przyszedł pingwin albinos! Gdańskie zoo jest jedynym na świecie ogrodem, który może pochwalić się pingwinem albinosem. Możecie go zobaczyć na żywo wybierając się do Gdańska lub na filmiku poniżej 🙂 Zobacz też: Czy pingwiny nie są jednymi z najsłodszych zwierząt? Łączą się w pary na całe życie, wspólnie chronią członków stada przed zimnem, a do tego przeuroczo wyglądają. Nie dajcie się jednak zwieść tym zniewalającym oczkom. Seks i przemoc – to ich prawdziwa natura. Podczas jednej z pierwszych ekspedycji na Antarktydę w 1911 roku odkrywca George Murray Levick zauważył szokujące zachowania wśród tych zwierząt. Dostarczone przez niego informacje zostały w wiktoriańskiej Anglii uznane za niestosowne dla publicznej wiadomości. W efekcie przez ponad sto lat prawda o agresywnych zachowaniach pingwinów białookich nie ujrzała światła dziennego. Jeszcze przed rewolucją seksualną w latach 60. pingwiny były znane jako jeden z gatunków najczęściej podejmujący aktywność seksualną pomiędzy niesparowanymi osobnikami. Zarejestrowano również przypadki spółkowania pomiędzy osobnikami tej samej płci. Wszystko to jednak było do przełknięcia dla ówczesnej publiczności. Jednak nie jest to cała prawda, jaką udało się odkryć przyrodnikom. Podczas swojej ekspedycji Levick zaobserwował przypadki, gdy pingwiny białookie dopuszczały się gwałtów indywidualnych oraz zbiorowych, jak również fizycznie i psychicznie znęcały się seksualnie nad pisklętami! W najbardziej ekstremalnych przypadkach dochodziło również do nekrofilii! Za „zdumiewającą deprywację” zwierząt autor obwiniał głównie „chuligańskich samców”. Levick opisał swoje zaskakujące obserwacje greką, tak aby tylko wykształceni gentlemani mogli poznać szokującą prawdę. Metoda okazała się skuteczna, dopiero bowiem w 2012 roku informacje zobaczyły światło dzienne. Kolejne agresywne zachowania pingwinów białookich zostały również zaobserwowane w 1998 roku, gdy samce tego gatunku zmuszały samice do prostytucji, używając jako zapłatę kamieni (to cenna waluta, ponieważ są one używane do budowy gniazd). Jak zaobserwowano, zdażały się również przypadki, gdy prostytuujące się samice oszukiwały samców. Wykonując skomplikowany taniec godowy, dawały im do zrozumienia, że dojdzie do współżycia, po czym przejmowały kamień należący do samca i zwyczajnie uciekały ze zdobyczą. Teraz, gdy świat w końcu poznał prawdę, pingwiny nigdy już nie będą takie same…